h1

Η «Διαθήκη» του Jean Meslier

Ιουνίου 13, 2017

Ο Γάλλος Ιωάννης Μεσλιέ (Jean Meslie, 1664-1729), ήταν ένας απλός ιερέας, από τους χιλιάδες που είχε ο ρωμαιοκαθολικός κλήρος στη Γαλλία του 17ου και των αρχών του 18ου αιώνα. Έζησε μια ήρεμη και απλή ζωή, κερδίζοντας την εκτίμηση των ενοριτών του, αφού ήταν σεμνός, ολιγαρκής και πάντα, διέθετε ότι περίσσευε από τον πενιχρό έτσι και αλλιώς μισθό του, στους φτωχούς. Επίσης, σύμφωνα με τις μαρτυρίες όσων τον γνώρισαν, ασκούσε υποδειγματικά τα ιερατικά του καθήκοντα και ποτέ δεν δημιούργησε κάποιο πρόβλημα.

Πεθαίνοντας, άφησε τα λιγοστά υπάρχοντά του στους φτωχούς και κληροδότησε επίσης στους ενορίτες του, ένα γιγάντιο σύγγραμμα, μια πολυσέλιδη πραγματεία, με τον γενικό τίτλο, «Η Διαθήκη μου». Αναμφισβήτητα, επρόκειτο για την πλέον περίεργη «διαθήκη» που είχε συνταχθεί ποτέ μέχρι τώρα.

Ο Ιωάννης Μεσλιέ, ξεκινάει την πραγματεία του απολογούμενος, ζητώντας από την αρχή συγνώμη από τους αγαπητούς του ενορίτες, επειδή μια ζωή τους εξαπάτησε. Ουδέποτε πίστεψε στο χριστιανισμό και πόσο μάλλον στο επάγγελμα του ιερέα· ακολούθησε τη συγκεκριμένη σταδιοδρομία, όχι από κάποια έμφυτη ή πνευματική κλίση, αλλά για να μην έρθει σε σύγκρουση με τους γονείς του, που επιθυμούσαν διακαώς να δουν τον γιο τους παπά.

Στη συνέχεια, επιτίθεται δριμύτατα ενάντια στον Ιησού, τη χριστιανική θρησκεία, αλλά και στον ίδιο τον … Θεό, με αποτέλεσμα, δίκαια να θεωρείται από πολλούς μελετητές ως ο πρώτος αθεϊστής στη σύγχρονη ιστορία. Η «διαθήκη» του, έκανε τεράστια εντύπωση στην εποχή εκείνη και κυκλοφόρησε σε διάφορες παραλλαγές, αποσπασματικά, στη Γαλλία και στην υπόλοιπη Ευρώπη· η πλέον διάσημη Extrait της, παρουσιάστηκε από τον ίδιο τον Βολταίρο, ο οποίος θεωρούσε τον Μεσλιέ ως αντιχριστιανό, μεν, αλλά οπωσδήποτε όχι αθεϊστή, πράγμα που σήμερα δεν γίνεται αποδεκτό από τους ιστορικούς.

Κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα από αυτήν την ολομέτωπη και σκληρή (αδυσώπητη στην κυριολεξία) επίθεση ενάντια στην θρησκεία και στο χριστιανισμό:

Γιατί η γενεαλογία του Ιησού είναι διαφορετική στα Ευαγγέλια, π.χ., άλλη του Ματθαίου και άλλη του Λουκά; >> Ποιος ήταν στο κάτω κάτω ο Δαβίδ, πέρα από ένας άθλιος, περιφερόμενος μοιχός, ώστε ο «Υιός του Θεού» να αποκαλείται «Υιός του Δαβίδ»; >> Πίστη τελικά, ή Λογική;, για να απαντήσει παρακάτω:

Δεν θα θυσιάσω τη Λογική μου για την Πίστη. Στο κάτω κάτω, αυτή μου δίνει την δυνατότητα να ξεχωρίσω το Καλό από το Κακό, το αληθές από το ψευδές. Η ίδια η Εμπειρία, είναι καλύτερος καθοδηγητής από τη φαντασία.

Σε άλλο σημείο, Είναι γελοίο να θεωρείται παρηγοριά ο Παράδεισος, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων θα καταλήξει στην Κόλαση. Τι είναι τελικά αυτός ο Θεός που καταδικάζει τα υποτιθέμενα πλάσματά του σε αιώνια τιμωρία, στην Κόλαση; Αν υπήρχε, θα ήταν Κακός, Αχρείος, αχρειότερος, από τον πλέον αχρείο των ανθρώπων. Και για ποια Θεία Πρόνοια συζητάμε, όταν παντού βλέπουμε τον άνθρωπο να αγωνίζεται ενάντιά της και να προσπαθεί να προφυλαχθεί από τα συνεχή πλήγματά της: Σεισμοί, επιδημίες, πλημμύρες, ξηρασίες και δεκάδες άλλα, που καταστρέφουν σε λίγο χρόνο, τον ανθρώπινο μόχθο.

Ποιος άνθρωπος με σώας τας φρένας, θα πιστέψει ότι ο Θεός είναι Πάνσοφος, ενώ στο Βασίλειό του επικρατούν η αταξία, η αδικία και η καταστροφή; Είναι γελοίο να θεωρεί κανείς ότι ο Θεός θυσίασε τον αθώο υιό του για να σώσει την ανθρωπότητα. Και στο κάτω κάτω, ποιος είναι ο Ιησούς, πέρα από έναν μισάνθρωπο, φανατικό ψευτοπροφήτη, που συμβουλεύει τους πιστούς του να κατανικήσουν τις επιθυμίες τους, να επιδιώκουν τα βάσανα και να μην απολαμβάνουν την έτσι και αλλιώς σύντομη ζωή τους; Φοβερή Ηθική, σίγουρα θεία, αφού είναι 100% μη εφαρμόσιμη από τον άνθρωπο.

Μεταξύ πολλών άλλων, θα δει κανείς και πρωτοκομμμουνιστικές αρχές, για καλύτερη και ορθολογικότερη οργάνωση της παραγωγής, για καταστροφή της Μοναρχίας και του αριστοκρατικού κοινωνικού καθεστώτος, μέχρι το περίφημο:

… η ανθρωπότητα θα ευτυχήσει όταν ο Βασιλιάς θα στραγγαλιστεί από τα έντερα του τελευταίου παπά και του τελευταίου αριστοκράτη, ρήση που θα καταστήσει τον Ιωάννη Μεσλιέ ίνδαλμα της Καταστασιακής Διεθνούς και των εξεγερμένων φοιτητών του Μάη του 1968 στη γαλλική πρωτεύουσα. Ας θυμηθούμε το η ανθρωπότητα θα ευτυχήσει όταν ο τελευταίος μπουρζουάς θα κρεμαστεί από τα έντερα του τελευταίου γραφειοκράτη.

Ο Μεσλιέ δεν ήταν ο πρώτος ριζοσπάστης ιερέας στη Ιστορία. Υπήρχαν πολλοί πριν από αυτόν, όπως π.χ. ο μέγας θεολόγος και κοινωνικός επαναστάτης, ηγέτης των Αναβαπτιστών και των Χωρικών στην περίφημη επανάστασή τους στη Γερμανία, Τόμας Μύντσερ. Όλοι όμως οι προγενέστεροι, μιλούσαν και έγραφαν, σε αυστηρή θεολογική γλώσσα, γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς στην εποχή τους. Ο Ιωάννης Μεσλιέ, θα κάνει πρώτος την υπέρβαση και θα ηγηθεί μιας σειράς αθεϊστών, μεταξύ των οποίων οι Ελβέτιος, Χόλμπαχ, Ντιντερό, Λα Μετρί, κλπ, που θα εγκαινιάσουν το αθεϊστικό κίνημα στη νεότερη εποχή.

Ο Jean Meslier και ο ιερέας επαναστάτης του 1789, Jacques Roux, αποτελούν αναμφισβήτητα τα πολυτιμότερα διαμάντια που έχει να μας επιδείξει ο χριστιανικός κλήρος. Αιώνια θα υποκινούν ταραχές και επαναστάσεις και θα δείχνουν τον δρόμο που πρέπει να ακολουθούν οι ελεύθεροι άνθρωποι. Αν μη τι άλλο, δημιούργησαν μια μεγάλη παράδοση.

https://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=51&t=334958

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: