h1

ΓΡΑΜΜΑΤΑ Σ’ ΕΝΑΝ ΑΘΕΟ.

Αύγουστος 9, 2010

Ο Richard Dawkins είναι εξελικτικός βιολόγος και συγγραφέας βιβλίων εκλαϊκευμένης επιστήμης. Διατηρεί την Έδρα Charles Simonyi για την λαϊκή κατανόηση της Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Γεννημένος στο Ναϊρόμπι της Κένυας, ο Ντόκινς μετακόμισε στη Μεγάλη Βρετανία με τους γονείς του σε ηλικία οκτώ ετών. Απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, πέρασε δύο χρόνια ως επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ, πριν να επιστρέψει στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1970. Βγήκε από την αφάνεια το 1976 με το βιβλίο του «Το εγωιστικό γονίδιο», το οποίο μαζικοποίησε την γονιδιο-κεντρική άποψη για την εξέλιξη και εισήγαγε τον όρο μιμίδιο (meme). Το 1982, παρουσίασε στο βιβλίο του «The extended phenotype» μια ευρέως αναφερμένη θεωρία στον τομέα της εξελικτικής βιολογίας, η οποία ανέφερε ότι τα φαινοτυπικά αποτελέσματα δεν περιορίζονται στο σώμα ενός οργανισμού, αλλά μπορούν να επεκταθούν στο περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων και των σωμάτων άλλων οργανισμών.

Εκτός από τη εργασία του στην Βιολογία, ο Ντόκινς είναι ευρέως γνωστός για τις απόψεις του σχετικά με τον αθεϊσμό, την εξέλιξη, τον δημιουργισμό (creationism), τη θεωρία του ευφυούς σχεδιασμού και τη θρησκεία. Είναι εξέχων κριτικός του δημιουργισμού και του ευφυούς σχεδιασμού. Στο βιβλίο του «Ο Τυφλός Ωρολογοποιός» (The Blind Watchmaker, 1986), μίλησε ενάντια στην «αναλογία του ωρολογοποιού», ένα επιχείρημα για την ύπαρξη ενός υπερφυσικού δημιουργού που βασίζεται πάνω στην παρατηρηθείσα πολυπλοκότητα των ζώντων οργανισμών, και αντί αυτού περιέγραψε τις εξελικτικές διαδικασίες ως ανάλογες με τον «τυφλό ωρολογοποιό». Από τότε έγραψε αρκετά επιστημονικά βιβλία, και έκανε τακτικές εμφανίσεις στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, συζητώντας τα προαναφερόμενα θέματα.

Ο Ρίτσαρντ Ντόκινς είναι άθεος, ελευθεριακός σκεπτικιστής, κοσμικός ουμανιστής, επιστημονικός ορθολογιστής και υποστηρικτής της κίνησης Brights. Έχει αναφερθεί πολλές φορές στα ΜΜΕ ως το «Ροτβάιλερ του Δαρβίνου», σε αναλογία με τον Βρετανό βιολόγο Τόμας Χάξλεϊ, ο οποίος ήταν γνωστός ως το «Μπουλντόγκ του Δαρβίνου» για την υπεράσπιση της φυσικής επιλογής. Στο βιβλίο του «Η περί θεού αυταπάτη» (The God Delusion, 2006), ο Ντόκινς υποστηρίζει ότι σχεδόν βέβαια δεν υπάρχει ένας υπερφυσικός δημιουργός και ότι η θρησκευτική πίστη μπορεί να χαρακτηριστεί ως ψευδαίσθηση, ως μία ψευδής εμμονή και πεποίθηση. Μέχρι το Νοέμβριο του 2007, η αγγλική έκδοση πώλησε περισσότερα από 1.5 εκατομμύριο αντίγραφα και μεταφράστηκε σε 31 άλλες γλώσσες, αποτελώντας το δημοφιλέστερο βιβλίο του μέχρι σήμερα.

Ακολουθούν κάποιες επιστολές που δέχτηκε απο χριστιανούς μετά την έκδοση του «Η περί θεού αυταπάτη», καθώς και τα απολαυστικά του σχόλια.

Λαμβάνω πολλές επιστολές αναγνωστών των βιβλίων μου, από τις οποίες οι περισσότερες είναι εγκάρδια φιλικές, κάποιες χρήσιμες λόγω των παρατηρήσεων τους και μερικές κακόβουλες – ακόμη και μοχθηρές. Και το κίνητρο των πιο κακόβουλων, οφείλω να το πω μετά λύπης μου, κατά κανόνα είναι η θρησκεία. Τέτοιες καθόλου χριστιανικές ύβρεις δέχονται συνήθως όσοι θεωρούνται εχθροί του χριστιανισμού. Για παράδειγμα, παραθέτω μια επιστολή που δημοσιεύτηκε στο Διαδίκτυο απευθυνόμενη στον Brian Flemming, συγγραφέα και σκηνοθέτη τού The God Who Wasn’t There (Ο Θεός που δεν ήταν εκεί), μιας σοβαρής και συγκινητικής ταινίας η οποία υποστηρίζει τον αθεϊσμό. Με τίτλο «Να καίγεσαι ενώ εμείς θα γελάμε» και με ημερομηνία 21 Δεκεμβρίου 2005, η επιστολή προς τον Flemming έχει ως εξής:

Σίγουρα έχεις θράσος. Θα μου άρεσε να πάρω ένα μαχαίρι, να ξεκοιλιάσω εσάς τους ανόητους και να ουρλιάζω από χαρά καθώς θα ξεχύνονται τα σωθικά σας. Προσπαθείτε να ξεκινήσετε έναν ιερό πόλεμο στον οποίο κάποια ημέρα εγώ, και άλλοι σαν εμένα, ίσως έχουμε τη χαρά να κάνουμε αυτά που αναφέρω πιο πάνω.
Ο επιστολογράφος φαίνεται ότι σε τούτο το σημείο αναγνωρίζει καθυστερημένα πως το λεξιλόγιο του δεν είναι πολύ χριστιανικό, διότι συνεχίζει πιο μεγαλόψυχα:

Ωστόσο, ο ΘΕΟΣ μας διδάσκει να μη ζητάμε εκδίκηση, αλλά να προσευχόμαστε για όλους τους ομοίους σου.

Η μεγαλοψυχία του όμως δεν κρατά πολύ:

Θα ανακουφιστώ αν μάθω ότι η τιμωρία που θα σου επιβάλει ο ΘΕΟΣ θα είναι χίλιες φορές χειρότερη απ’ οτιδήποτε μπορώ να σου κάνω εγώ. Πάντως ΣΙΓΟΥΡΑ θα υποφέρεις αιωνίως για τις αμαρτίες τις οποίες αγνοείς εντελώς. Η Οργή του ΘΕΟΥ δεν θα δείξει έλεος. Για το καλό σου, ελπίζω να σου αποκαλυφθεί η αλήθεια πριν το μαχαίρι φτάσει στη σάρκα σου. Καλά ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!
Υ.Γ. Εσύ και οι όμοιοι σου δεν έχετε ιδέα τι σας περιμένει […]. Ευχαριστώ τον ΘΕΟ που δεν είμαι στη θέση σου.

Θεωρώ άκρως αινιγματικό το γεγονός ότι μια απλή θεολογική διαφορά μπορεί να παραγάγει τέτοιο δηλητήριο. Ακολουθεί ένα δείγμα από τις επιστολές προς τη σύνταξη του περιοδικού Freethought Today, το οποίο εκδίδεται από το Ίδρυμα για την Ελευθερία από τη Θρησκεία (Freedom from Religion Foundation, FFRF) και διεξάγει ειρηνική εκστρατεία κατά της υπονόμευσης του συνταγματικού χωρισμού Εκκλησίας και Κράτους:

Γεια σας, τυροφάγοι βρομιάρηδες. Εμείς οι χριστιανοί είμαστε πολύ περισσότεροι απ’ ό,τι εσείς οι χαμένοι. ΔΕΝ υπάρχει χωρισμός της Εκκλησίας από το Κράτος, και εσείς οι ειδωλολάτρες θα ηττηθείτε […].

Τι σχέση έχει το τυρί; Κάποιοι Αμερικανοί φίλοι μου έχουν πιθανολογήσει σύνδεση με την πανθομολογουμένως φιλελεύθερη Πολιτεία τού Ουισκόνσιν – έδρα τού FFRF και κέντρο της βιομηχανίας γαλακτοκομικών- αλλά σίγουρα θα πρέπει να υπάρχει και κάτι άλλο. Και τι να πούμε για εκείνες τις γαλλικές «τυροφάγες μαϊμούδες που σηκώνουν ψηλά τα χέρια»; Ποια είναι η σημειολογία του τυριού; Συνεχίζουμε:

Σκουπίδια που λατρεύετε τον Σατανά […]. Παρακαλώ να πεθάνετε και να πάτε στην κόλαση […]. Ελπίζω να σας χτυπήσει μια οδυνηρή ασθένεια όπως ο καρκίνος του εντέρου και να πεθάνετε αργά και οδυνηρά, για να μπορέσετε να συναντήσετε τον Θεό σας, τον ΣΑΤΑΝΑ […]. Κοίτα, φιλαράκο, αυτή η ελευθερία από τη θρησκεία βρομάει […]. Και εσείς, αδερφές και παλιολεσβίες, καθίστε και κοιτάξτε πού πηγαίνετε, γιατί ο Θεός θα σας βρει εκεί που δεν το περιμένετε […]. Αν δεν σας αρέσει τούτη η χώρα και αυτό πάνω στο (και για το) οποίο ιδρύθηκε, ξεκουμπιστείτε και πηγαίνετε κατευθείαν στην κόλαση […].
Υ.Γ. Πηδήξου, κομουνιστική πόρνη […]. Έξω οι μαύροι κώλοι σας από τις ΗΠΑ […]. Δεν έχετε καμία δικαιολογία. Η Δημιουργία είναι υπεραρκετή απόδειξη της παντοδύναμης δύναμης του ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

Γιατί όχι της παντοδυναμίας του Αλλάχ; Ή του Βράχμα; Ή ακόμη και του Ιεχωβά;
Δεν θα φύγουμε ήσυχα. Αν στο μέλλον χρειαστεί βία, να θυμάστε μόνο ότι εσείς την προκαλέσατε. Το τουφέκι μου είναι γεμάτο.
Γιατί – δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ – υποτίθεται ότι ο Θεός χρειάζεται τέτοια βίαιη υπεράσπιση; Δεν είναι άλλωστε θαυμάσια ικανός να φροντίσει τον εαυτό Του; Να έχετε υπόψη σας, μέσα σε όλα αυτά, ότι ο αρχισυντάκτης που υβρίζεται και απειλείται με τόση αγριότητα είναι μια ευγενική και γοητευτική νεαρή γυναίκα.

Ίσως επειδή δεν ζω στην Αμερική, οι περισσότερες από τις υβριστικές επιστολές που λαμβάνω δεν μοιάζουν ακριβώς με τις παραπάνω, αλλά πάντως ούτε αυτές αποπνέουν τη μεγαλοψυχία για την οποία διακρινόταν ο ιδρυτής του χριστιανισμού. Η επιστολή που ακολουθεί, με ημερομηνία Μάιος 2005, από έναν Βρετανό γιατρό, μολονότι ξεχειλίζει σίγουρα από μίσος, μου δημιουργεί την εντύπωση ότι είναι μάλλον οικτρή παρά κακόβουλη, και αποκαλύπτει πώς όλο το ζήτημα της ηθικότητας συνιστά βαθιά πηγή εχθρότητας απέναντι στον αθεϊσμό.

Ύστερα από κάποιες προκαταρκτικές παραγράφους – όπου επιτίθεται δριμύτατα στην εξέλιξη (και όπου ρωτά σαρκαστικά εάν ένας «νέγρος» βρίσκεται «ακόμα στη διαδικασία της εξέλιξης»), προσβάλλει τον Δαρβίνο προσωπικά, αναφέρει παραπλανητικά τον Huxley ως αντιεξελικτικό και με παροτρύνει να διαβάσω ένα βιβλίο (το έχω διαβάσει) το οποίο υποστηρίζει ότι ο Κόσμος έχει ηλικία μόνο 8.000 ετών (μπορεί αλήθεια να είναι γιατρός; ) καταλήγει:

Τα βιβλία σας, το κύρος σας στην Οξφόρδη, όσα αγαπάτε στη ζωή και έχετε επιτύχει, όλα αποτελούν άσκηση ολοκληρωτικής ματαιότητας […]. Το ερώτημα-πρόκληση του Καμί κρίνεται αναπόφευκτο: Γιατί δεν αυτοκτονούμε όλοι; Πράγματι, η άποψη σας για τον Κόσμο έχει αυτού του είδους το αποτέλεσμα σε σπουδαστές και πολλούς άλλους […] ότι όλοι εξελιχθήκαμε από τυφλή τύχη, από το τίποτα, και επιστρέφουμε στο τίποτα. Ακόμη κι αν η θρησκεία αποτελούσε ένα ψέμα, είναι καλύτερο – πάρα πολύ καλύτερο – να πιστεύουμε σε κάποιον ευγενή μύθο, σαν εκείνον του Πλάτωνα, εάν τούτο οδηγεί σε πνευματική γαλήνη για όσο ζούμε. Αλλά η δική σας αντίληψη για τον Κόσμο οδηγεί στο άγχος, στην εξάρτηση από τα ναρκωτικά, τη βία, το μηδενισμό, τον ηδονισμό, την επιστήμη τύπου Φρανκενστάιν, και την κόλαση επί της Γης, και στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο […]. Αναρωτιέμαι πόσο ευτυχής είστε εσείς στις προσωπικές σας σχέσεις. Διαζευγμένος; Χήρος; Γκέι; Άνθρωποι σαν εσάς δεν νιώθουν ποτέ ευτυχείς, αλλιώς δεν θα προσπαθούσαν τόσο σκληρά να αποδείξουν ότι δεν υπάρχει ευτυχία ούτε νόημα σε τίποτε.

πηγή: wikipedia

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: