h1

Μορατόριουμ εκτελέσεων στις ΗΠΑ?

Δεκέμβριος 8, 2007

Ο θανατοποινίτης Λούις Κλαρκ εκτελέστηκε στις φυλακές του Οχάιο την περασμένη άνοιξη. Για την εκτέλεσή του με «ανθρωπιστικό τρόπο» χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της θανατηφόρου ένεσης. Κάτι δεν πήγε καλά όμως και ο θανατοποινίτης, έχοντας πλήρη συνείδηση της κατάστασής του, πέθανε κραυγάζοντας «δεν πιάνει, δεν πιάνει» κι ενώ οι δήμιοί του πάσχιζαν να τελειώσουν γρήγορα.

Δραματική ήταν και η εκτέλεση του θανατοποινίτη Εϊντζελ Ντιάζ που από τη θανατηφόρο ένεση υπέστη χημικά εγκαύματα στις φλέβες πεθαίνοντας «μέσα σε βαθιά αγωνία» σύμφωνα τους μάρτυρες της εκτέλεσής του.

Συνολικά οι 21 από 49 εκτελέσεις με θανατηφόρο ένεση που ερεύνησε δειγματοληπτικά το ιατρικό περιοδικό «Lancet», ήταν αντίστοιχα δραματικές και βασανιστικές. Κι όμως, από τις 38 Πολιτείες που εφαρμόζουν τη θανατική καταδίκη, οι 37 χρησιμοποιούν την θανατηφόρο ένεση με μόνη τη Νεμπράσκα να επιμένει στην «κλασική» μέθοδο της ηλεκτρικής καρέκλας.

Αναστολή εκτελέσεων

Αυτό, όμως, που δεν κατόρθωσαν οι ιατρικές και νομικές διαπιστώσεις για την απάνθρωπη τιμωρία που συνιστά η θανατηφόρος ένεση, το πέτυχαν οι δικηγόροι δύο θανατοποινιτών στο Κεντάκι.

Επικαλούμενοι την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, οι δύο συνήγοροι προσέβαλαν τη συνταγματικότητα της μεθόδου αυτής και υποχρέωσαν, πριν από μερικές ημέρες, το Ανώτατο Δικαστήριο να διατάξει αναστολή όλων των εκτελέσεων με θανατηφόρο ένεση μέχρι να εξετασθεί επιστημονικά το θέμα και να ληφθεί τελεσίδικη απόφαση.

Πρακτικά, αυτό προκάλεσε ένα είδος μορατόριουμ εκτελέσεων στις ΗΠΑ, καθώς σχεδόν το σύνολο των σημερινών 3.700 θανατοποινιτών περιμένουν να τιμωρηθούν με την υπό αναστολή μέθοδο της ένεσης.

Η υπόθεση του Κεντάκι συνέπεσε με ειδική έκθεση του Συλλόγου Αμερικανών Δικηγόρων (ΑΒΑ) περί της «ξεκάθαρης ελαττωματικότητας του συστήματος της θανατικής καταδίκης».

Ο συγκεκριμένος Σύλλογος, που έχει ως μέλη του πάνω από τους μισούς αμερικανούς δικηγόρους, τάραξε τα λιμνάζοντα νερά της αμερικανικής δικαιοσύνης, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα τις βαθιές παρατυπίες που συνοδεύουν τις θανατικές καταδίκες: εκβιασμένες καταθέσεις των κατηγορουμένων, σφάλματα των αυτοπτών μαρτύρων, εμμένουσες ρατσιστικές και πολιτικές διακρίσεις σε βάρος των κατηγορουμένων.

Σε ένα τέτοιο καθεστώς, οι δικαστικές πλάνες είναι αναπόφευκτες και έχουν καταγραφεί 200 περιπτώσεις, μέσα στα τριάντα χρόνια που ισχύει η εσχάτη των ποινών στις ΗΠΑ.

Θλιβερό ρεκόρ

Από το 1977, που επαναφέρθηκε η θανατική ποινή στις ΗΠΑ, έχουν εκτελεστεί 1.099 άνθρωποι, με τον θανατοποινίτη Μάικλ Ρίτσαρντ να είναι ο πιο άτυχος. Η εκτέλεσή του στο Τέξας έγινε μετά την απόφαση περί αναστολής του Ανώτατου Δικαστηρίου, η οποία, όμως, έφτασε με καθυστέρηση είκοσι λεπτών λόγω βλάβης που εκδηλώθηκε στα κομπιούτερ στις συγκεκριμένες φυλακές.

Για τους αισιόδοξους, το de facto μορατόριουμ εκτελέσεων που έφερε η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου θεωρείται προοίμιο της κατάργησης της θανατικής ποινής. Κι αυτό επειδή φαίνεται να έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για κάτι τέτοιο: το 84% των εγκληματολόγων απορρίπτουν τη θεωρία ότι η θανατική ποινή δρα αποτρεπτικά, ενώ μόνο το 47% των Αμερικανών την υποστηρίζουν, έναντι του 80% του 1994.

Κι είναι αυτές τις μέρες που οι νομικοί κύκλοι στις ΗΠΑ θυμούνται τη φράση του Τζον Κέρτιν (πρώην προέδρου του ΑΒΑ) ότι «ένα σύστημα που θέλει να αφαιρεί ζωές, πρέπει πρώτα να μπορεί να αποδίδει δικαιοσύνη».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: