h1

ΛΥΣΣΑ

Οκτώβριος 8, 2007

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η λύσσα ακόµα και σήµερα, παραµένει µια απειλή για την ανθρωπότητα. Οι
θάνατοι από τη νόσο ξεπερνούν τους 45,000 ετησίως, ενώ υπολογίζεται ότι περί τα 4,000,000 εκατοµµύρια άνθρωποι κάθε χρόνο υπόκεινται σε προληπτική αντιλυσσική θεραπεία σε περισσότερο από 80 χώρες του κόσµου!
Αξίζει να αναφερθεί ότι η νόσος, εκτός από σοβαρότατο πρόβληµα υγείας, αποτελεί ταυτόχρονα σηµαντικό οικονοµικό πρόβληµα για τις χώρες όπου ενδηµεί, για την προληπτική χορήγηση εµβολίων, την επιδηµιολογική διερεύνηση, τον έλεγχο και την καταπολέµησή της.
Παρόλο που η λύσσα θεωρείται νόσος των σαρκοφάγων, προσβάλλει σχεδόν τα περισσότερα είδη των θηλαστικών. Στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη καθώς και στις Βαλκανικές χώρες ενδηµεί κυρίως η λύσσα των άγριων ζώων, ενώ στην Ευρωπαϊκή Τουρκία και στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου ( Μέση Ανατολή) ενδηµεί η λύσσα των σκυλιών.

ΤΡΟΠΟΙ ΜΕΤΑ∆ΟΣΗΣ

Ο ιός της λύσσας µεταδίδεται µε το σάλιο των µολυσµένων ζώων κατά τη
στιγµή που αυτά δαγκώνουν ανθρώπους ή άλλα ζώα. Μπορεί επίσης να µεταδοθεί τον άνθρωπο όταν αυτός έρχεται σε επαφή µε το σάλιο του µολυσµένου ζώου από εκδορές και µικροτραύµατα του δέρµατος ή ακόµα και από τους υγιείς βλεννογόνους. Ο τρόπος αυτός µετάδοσης είναι ο πλέον συνήθης για κτηνιάτρους ή προσωπικό εργαστηρίων που χειρίζονται ασθενή ζώα ή παθολογικό υλικό χωρίς να παίρνουν τις απαραίτητες προφυλάξεις.
Κατά το παρελθόν διαπιστώθηκε µετάδοση του ιού από µολυσµένα
µοσχεύµατα κερατοειδούς χιτώνα, ενώ η µετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο µέσω του σάλιου θεωρείται µάλλον σπάνια.
Στις ΗΠΑ έχει αναφερθεί η µετάδοση της νόσου και µέσω αιµατοφάγων νυχτερίδων, όµως η µετάδοσή της µέσω εντοµοφάγων νυχτερίδων θεωρείται εξαιρετικά σπάνια.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Η νόσος αρχίζει µε ανησυχία, κεφαλαλγία, µικρή αύξηση της θερµοκρασίας
του σώµατος, δυσφορία και πόνο ή ερεθισµό στο σηµείο του τραύµατος.
Ακολουθεί περίοδος διέγερσης η οποία χαρακτηρίζεται από υπερβολική ευαισθησία στο φως και στους ήχους, διαστολή της κόρης του οφθαλµού και αυξηµένη σιαλόρροια. Καθώς προχωράει η νόσος, παρατηρούνται σπασµοί στους µύες της κατάποσης. Λόγω των σπασµών τα υγρά τα οποία χορηγούνται στον ασθενή εξέρχονται βίαια από το στόµα. Η αντίδραση αυτή παρατηρείται στους περισσότερους ασθενείς οι οποίοι παρουσιάζουν σπασµούς του λάρυγγα και φάρυγγα ακόµα και µε τη θέα υγρών, γι’ αυτό η λύσσα ονοµάστηκε αρχικά¨υδροφοβία¨.
Ακολουθούν σπασµοί των αναπνευστικών µυών αλλά και γενικότεροι σπασµοί άλλων µυών του σώµατος. Η φάση αυτή µπορεί να συνεχιστεί µέχρι να επέλθει ο θάνατος ή να συνεχιστεί µε µια φάση γενικής παράλυσης. Σε µερικές περιπτώσεις η περίοδος της διέγερσης είναι τόσο βραχεία που δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή.

Η νόσος διαρκεί από 2-6 ηµέρες και καµιά φορά λίγο περισσότερο
καταλήγοντας σχεδόν πάντα µε το θάνατο του ασθενούς.

Σκύλος με λύσσαΣκύλος με λύσσαΣκύλος με λύσσαΠαιδί με λύσσαΕνήλικας με λύσσα

Πηγή CENTRE MEDITERRANEEN DE LUTTE CONTRE LES
ZOONOSES

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: